Gallipoliefde
februari 27, 2010Waren mijn ledematen en ik in België gebleven, dan waren er ongetwijfeld al enkele flessen schuimwijn geknald èn gesneuveld. Een zeer heuglijke gebeurtenis zorgde er namelijk 3 jaar geleden voor dat de voorbije 36 maanden gevuld werden met Arneken. Dit ging onder andere gepaard met lachen, gieren, brullen, pret alom. Nu zit ik echter 2000 km verderop en ben ik net om deze reden in een geweldig nostalgische en amoureuze bui beland. Enjoy!
Een boemeltrein bracht ons vandaag naar het eiland van Gallipoli en plots werd het me allemaal zéér duidelijk…
…waarom ik zo van Italië hou:
Ik heb evenwel enkele onweerlegbare aanwijzingen dat de liefde wel eens wederzijds zou kunnen zijn: niet alleen krijgen wij een flinke korting èn extra hapjes bij elk restaurantbezoek; wanneer ik eraan kom, springt het voetgangerslicht ook -als ware het toeval- plots op groen! Ik hou jullie zeker op de hoogte van het vervolg van deze bloeiende romance. Ciao belle!
We noteren alle mooie plekjes en zijn stikjaloers.
Maar onze tijd komt nog : 5 dagen Lecce en 3 dagen Matera. We kijken er al naar uit !
Dikke kus
*slik* Zo een morantische ode op zondagmorgen… daar wordt een mens zo mals als z’n zacht gekookt eitje van!
Smakkerd van ons drietjes X